NAJCIEKAWSZE ROŚLINY ŚWIATA

środa, 8 czerwca 2011

Begonia stale kwitnąca

Autorem artykułu jest cabanka

Znamy bardzo wiele odmian begonii, a wśród nich najpopularniejszą jest begonia stale kwitnąca. Stosunkowo mała krzaczasta roślinna z obfitą ilością kwiatów w wielu kolorach. Kwitnie od wiosny do zimy. Najczęściej traktowana jako jednoroczna, a przy odpowiedniej pielęgnacji, może cieszyć oczy kilka lat.
Ojczyzną tych roślin jest strefa tropikalna i podzwrotnikowa, czyli Ameryka, Azja, Afryka. Pochodzi z rodziny Ukośnicowate. Zielne i krzewiaste begonie mają delikatne mięsiste liście, u których prawa i lewa połowa bardzo często różnią się od siebie i stąd właśnie - ukośnica. Do tego rodzaju należy około 1000 gatunków. Różnorodność pokroju liści, formy kwiatów i ich koloru.

W drodze krzyżowania powstało wiele mieszańców i odmian, które zasługują na szczególną uwagę dla uprawy nie tylko w ogrodzie, ale i w domu. Najbardziej znane są:

- begonie bulwiaste o pełnych kwiatach,

- begonia kwitnąca w zimie (B.elatior),

- begonia mieszańcowa (B. hybrida) "Gloire de Lorraine",

- begonia stale kwitnąca (B. semperflorens).

Te ostatnie przepięknie wyglądają w płytkim pojemniku lub wmieszane w kompozycję z innymi roślinami o barwnym ulistnieniu.

Obficie obsypują się kwiatami (zwisającymi się w gronach), a okrągławe, podwinięte liście mają nierzadko czerwonawy połysk i czerwone żyłki od spodu oraz delikatną, nawoskowaną powierzchnię.

Stanowisko:

Wszystkie begonie potrzebują umiarkowanie jasnego stanowiska. Bezpośrednie nasłonecznienie spowoduje oparzenia liści. W okresie wegetacji możemy wystawić ją na słoneczko (do 4-ch godzin).

Temperatura:

Najbardziej optymalna temperatura to od 15 -21 C. Nie niżej jak 10 C. Możemy ją ustawić równie dobrze w pokoju jak i w kuchni. Unikajmy tylko zbyt dużego światła w gorące i suche dni. Zabierajmy z dworu w zimne noce.

Podlewanie:

Podlewamy z ostrożnością. Bryła korzeniowa powinna zachować stale jednakową wilgotność. Nie za sucha, ale i nie za wilgotna. Tak od wiosny do jesieni. Zimą podlewać rzadziej, podłoże musi podeschnąć.

Wilgotność:

Dla tej rośliny szczególnie korzystny jest wilgotny klimat.

Najlepiej ustawić doniczkę na wysypanej żwirem lub kamykami tacce. Zapewni to stałą wilgotność i Pączki kwiatowe nie opadną.

Nawożenie:

W okresie letnim, w porze wzrostu co 2 tygodnie płynnym nawozem.

Przesadzanie:

Najlepiej wiosną. Latem, ponieważ szybko się rozrasta, również wytrzyma nawet 2-3 krotne przesadzanie.

Używamy w równych częściach mieszanki ziemnej i liściowej lub torfu.

Możemy też wymieniać tylko górną warstwą podłoża, jeżeli chcemy pozostawić ją w tej samej doniczce.

Piękne kwiaty radują oczy.
---
magiakwiatow-cabanka.blogspot.com
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

<h2>Begonia stale kwitnąca</h2>
Autorem artykułu jest cabanka
 
Znamy bardzo wiele odmian begonii, a wśród nich najpopularniejszą jest begonia stale kwitnąca. Stosunkowo mała krzaczasta roślinna z obfitą ilością kwiatów w wielu kolorach. Kwitnie od wiosny do zimy. Najczęściej traktowana jako jednoroczna, a przy odpowiedniej pielęgnacji, może cieszyć oczy kilka lat.
Ojczyzną tych roślin jest strefa tropikalna i podzwrotnikowa, czyli Ameryka, Azja, Afryka. Pochodzi z rodziny Ukośnicowate. Zielne i krzewiaste begonie mają delikatne mięsiste liście, u których prawa i lewa połowa bardzo często różnią się od siebie i stąd właśnie - ukośnica. Do tego rodzaju należy około 1000 gatunków. Różnorodność pokroju liści, formy kwiatów i ich koloru.
W drodze krzyżowania powstało wiele mieszańców i odmian, które zasługują na szczególną uwagę dla uprawy nie tylko w ogrodzie, ale i w domu. Najbardziej znane są:
- begonie bulwiaste o pełnych kwiatach,
- begonia kwitnąca w zimie (B.elatior),
- begonia mieszańcowa (B. hybrida) "Gloire de Lorraine",
- begonia stale kwitnąca (B. semperflorens).
Te ostatnie przepięknie wyglądają w płytkim pojemniku lub wmieszane w kompozycję z innymi roślinami o barwnym ulistnieniu.
Obficie obsypują się kwiatami (zwisającymi się w gronach), a okrągławe, podwinięte liście mają nierzadko czerwonawy połysk i czerwone żyłki od spodu oraz delikatną, nawoskowaną powierzchnię.
Stanowisko:
Wszystkie begonie potrzebują umiarkowanie jasnego stanowiska. Bezpośrednie nasłonecznienie spowoduje oparzenia liści. W okresie wegetacji możemy wystawić ją na słoneczko (do 4-ch godzin).
Temperatura:
Najbardziej optymalna temperatura to od 15 -21 C. Nie niżej jak 10 C. Możemy ją ustawić równie dobrze w pokoju jak i w kuchni. Unikajmy tylko zbyt dużego światła w gorące i suche dni. Zabierajmy z dworu w zimne noce.
Podlewanie:
Podlewamy z ostrożnością. Bryła korzeniowa powinna zachować stale jednakową wilgotność. Nie za sucha, ale i nie za wilgotna. Tak od wiosny do jesieni. Zimą podlewać rzadziej, podłoże musi podeschnąć.
Wilgotność:
Dla tej rośliny szczególnie korzystny jest wilgotny klimat.
Najlepiej ustawić doniczkę na wysypanej żwirem lub kamykami tacce. Zapewni to stałą wilgotność i Pączki kwiatowe nie opadną.
Nawożenie:
W okresie letnim, w porze wzrostu co 2 tygodnie płynnym nawozem.
Przesadzanie:
Najlepiej wiosną. Latem, ponieważ szybko się rozrasta, również wytrzyma nawet 2-3 krotne przesadzanie.
Używamy w równych częściach mieszanki ziemnej i liściowej lub torfu.
Możemy też wymieniać tylko górną warstwą podłoża, jeżeli chcemy pozostawić ją w tej samej doniczce.
Piękne kwiaty radują oczy.
---
<a href="/artykuly/edytuj/magiakwiatow-cabanka.blogspot.com" target="_blank">magiakwiatow-cabanka.blogspot.com</a>

Artykuł pochodzi z serwisu <a href="http://artelis.pl/">www.Artelis.pl</a>

Majeranek do kuchni i do apteczki

Autorem artykułu jest Józef Łuczak

Wszyscy go znają. Znają jego zapach. Jest rośliną niepozorną, ani ładną, ani nie okazałą nawet nie można znaleźć jej w ogrodzie. Mimo tych niedoskonałości zagościła w naszych ogrodach i życiu codziennym od dawien dawna. Nazywana też czasem po prostu mariolka lub majeran.
Majeranek choć taki niepozorny jest wykorzystywany w wielu dziedzinach.

Roślina lecznicza:

- ziele majeranku zawiera olejek eteryczny 0,7%do 3,5%, również alkohole i związki garbnikowe

- świeże pędy mają rutynę (witamina P) do 128mg% i kwas askorbinowy do 44mg%

- reguluje trawienie przy nieżycie żołądka i chorobach układu pokarmowego

- działa rozkurczowo na narządy trawienne i żółciopędne

- zawartość garbników (do 1% w stanie suchym) pomaga przy biegunkach czy kolkach jelitowych

- zaparzona herbatka uspokaja, jednak nadmiar majeranku może spowodować pewne oszołomienie

- również bywa używany do inhalacji górnych dróg oddechowych

Roślina przyprawowa:

- dodawany jest do ciężkostrawnych zup, grochówka, fasolowa, fasolka po bretońsku

- jest dobrą przyprawą (pomagającą w trawieniu) do tłustych mięs; baranina, gęsina, golonka

- niezastąpiona do przyprawienia żurku i wielu innych potraw regionalnych

- używany i niezastąpiony przy wyrobie wędlin, kiełbas

Wykorzystywany w przemyśle farmaceutycznym do wyrobu mydeł i kosmetyków.

Jego rodzinne strony to tereny Libii i Egiptu. Wokół morza Śródziemnego rozpowszechnił się już w starożytności, jednak w stanie dzikim spotkać go można tyko na Cyprze i w Turcji. Uprawą tej rośliny ludzie zajęli się w wielu rejonach świata, doceniając jej walory kulinarne i lecznicze. Praktycznie roślina ta nie rozróżnia się odmianowo.

Jednak w uprawie występują trzy formy;

- roczną (najczęściej uprawianą w Polsce)

- dwuletnią

- trwałą (bylina), która nie tworzy nasion w polskich warunkach rozmnaża się ją przez tzw. odkłady

Rozmnażanie z nasion następuje przez wysiew do gruntu lub do skrzynek w inspektach. Roślina ta jest bardzo wymagająca przy produkcji rozsady chodzi o precyzyjne utrzymanie temperatury i wilgotności. Wysiewane do inspektu nasiona wydają silniej rozrośnięte rośliny przez to osiągamy lepszy plon. Wysadzanie roślin do gruntu po zimnych ogrodnikach. Takie warunki tej rośliny zmuszają do uprawy jako jednoroczną na terenie Polski.

Roślinka ta wyrasta maksymalnie do 35-45cm, tworzy łodygi wzniesione do góry, silne, drewniejące od dołu. Jest koloru zielono-szarego lekko omszona. Liście ma eliptyczne na krótkich ogonkach. Kwiaty bardzo drobne białe lub biało-różowe osadzone na końcach łodyżek zebrane w "kłosowate" główki. Kwitnie od lata do jesiennych przymrozków.

Zbiór wykonujemy przez ścinanie gałązek na 5-7cm od ziemi przyspiesza to rozkrzewianie się rośliny. Następne ścinanie, po ponownym kwitnięciu rośliny za około 5-6 tygodni. Suszymy w zacienionym jeśli to możliwe przewiewnym miejscu. W ostateczności majeranek przyprawowy uzyskujemy po wysuszeniu i oddzieleniu liści i kwiatów od gałązek oraz rozdrobnienie przez tzw. otarcie. Wykonujemy to przez rozcieranie wysuszonych liści i kwiatów na dłoniach. Można również przesiewać przez sito o oczkach 4 do 4,5mm. Końcowy produkt należy dokładnie oczyścić z łodyżek bo to jest bardzo niepożądane w końcowym produkcie.

Owocem jest "rozłupnia" (orzeszek) w którym znajdują się jasno beżowe nasiona o charakterystycznym majerankowym zapachu.
---
Źródło: wiedza własna, Wikipedia

JŁ

Podobne artykuły
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

<h2>Majeranek do kuchni i do apteczki</h2>
Autorem artykułu jest Józef Łuczak
 
Wszyscy go znają. Znają jego zapach. Jest rośliną niepozorną, ani ładną, ani nie okazałą nawet nie można znaleźć jej w ogrodzie. Mimo tych niedoskonałości zagościła w naszych ogrodach i życiu codziennym od dawien dawna. Nazywana też czasem po prostu mariolka lub majeran.
Majeranek choć taki niepozorny jest wykorzystywany w wielu dziedzinach.
Roślina lecznicza:
 - ziele majeranku zawiera olejek eteryczny 0,7%do 3,5%, również alkohole i związki garbnikowe
 - świeże pędy mają rutynę (witamina P) do 128mg% i kwas askorbinowy do 44mg%
 - reguluje trawienie przy nieżycie żołądka i chorobach układu pokarmowego
 - działa rozkurczowo na narządy trawienne i żółciopędne
 - zawartość garbników (do 1% w stanie suchym) pomaga przy biegunkach czy kolkach jelitowych
 - zaparzona herbatka uspokaja, jednak nadmiar majeranku może spowodować pewne oszołomienie
 - również bywa używany do inhalacji górnych dróg oddechowych
Roślina przyprawowa:
 - dodawany jest do ciężkostrawnych zup, grochówka, fasolowa, fasolka po bretońsku
 - jest dobrą przyprawą (pomagającą w trawieniu) do tłustych mięs; baranina, gęsina, golonka
 - niezastąpiona do przyprawienia żurku i wielu innych potraw regionalnych
 - używany i niezastąpiony przy wyrobie wędlin, kiełbas
Wykorzystywany w przemyśle farmaceutycznym do wyrobu mydeł i kosmetyków.
Jego rodzinne strony to tereny Libii i Egiptu. Wokół morza Śródziemnego rozpowszechnił się już w starożytności, jednak w stanie dzikim spotkać go można tyko na Cyprze i w Turcji. Uprawą tej rośliny ludzie zajęli się w wielu rejonach świata, doceniając jej walory kulinarne i lecznicze. Praktycznie roślina ta nie rozróżnia się odmianowo.
Jednak w uprawie występują trzy formy;
 - roczną (najczęściej uprawianą w Polsce)
 - dwuletnią
 - trwałą (bylina), która nie tworzy nasion w polskich warunkach rozmnaża się ją przez tzw. odkłady
Rozmnażanie z nasion następuje przez wysiew do gruntu lub do skrzynek w inspektach. Roślina ta jest bardzo wymagająca przy produkcji rozsady chodzi o precyzyjne utrzymanie temperatury i wilgotności. Wysiewane do inspektu nasiona wydają silniej rozrośnięte rośliny przez to osiągamy lepszy plon. Wysadzanie roślin do gruntu po zimnych ogrodnikach. Takie warunki tej rośliny zmuszają do uprawy jako jednoroczną na terenie Polski.
Roślinka ta wyrasta maksymalnie do 35-45cm, tworzy łodygi wzniesione do góry, silne, drewniejące od dołu. Jest koloru zielono-szarego lekko omszona. Liście ma eliptyczne na krótkich ogonkach. Kwiaty bardzo drobne białe lub biało-różowe osadzone na końcach łodyżek zebrane w "kłosowate" główki. Kwitnie od lata do jesiennych przymrozków.
Zbiór wykonujemy przez ścinanie gałązek na 5-7cm od ziemi przyspiesza to rozkrzewianie się rośliny. Następne ścinanie, po ponownym kwitnięciu rośliny za około 5-6 tygodni. Suszymy w zacienionym jeśli to możliwe przewiewnym miejscu. W ostateczności majeranek przyprawowy uzyskujemy po wysuszeniu i oddzieleniu liści i kwiatów od gałązek oraz rozdrobnienie przez tzw. otarcie. Wykonujemy to przez rozcieranie wysuszonych liści i kwiatów na dłoniach. Można również przesiewać przez sito o oczkach 4 do 4,5mm. Końcowy produkt należy dokładnie oczyścić z łodyżek bo to jest bardzo niepożądane w końcowym produkcie.
Owocem jest "rozłupnia" (orzeszek) w którym znajdują się jasno beżowe nasiona o charakterystycznym majerankowym zapachu.
---
Źródło: wiedza własna, <a href="/artykuly/edytuj/pl.wikipedia.org/wiki/Lebiodka_majeranek" target="_blank">Wikipedia</a>
JŁ
<a href="http://www.cozogrodem.blogspot.com" target="_blank">Podobne artykuły</a>

Artykuł pochodzi z serwisu <a href="http://artelis.pl/">www.Artelis.pl</a>

Pelargonia "Tip Top Duet"

Autorem artykułu jest cabanka

Pachnące pelargonie były popularne w XIX wieku. Sadzone w domach i na dworach tak, by długie suknie przechodzących pań zahaczały o liście, wypełniając powietrze zapachem. Nie tylko pięknie pachną, ale i pięknie wyglądają.
Pelargonie znane są od XVIII wieku. Przeważnie pochodzą z Afryki Południowej, gdzie rosną jako gatunki zielne i zdrewniałe, o dwustronnie symetrycznych kwiatach z ostrogą. Dostarczają olejku eterycznego.

Wyhodowano liczne odmiany w wielu kolorach, a na rynek trafiają wciąż nowe.

W ogrodnictwie bardzo rozpowszechnione: wielkokwiatowe, bluszczolistne, rabatowe. Kwiaty pojedyncze lub pełne, duża gama kolorów. Popularne jako rośliny balkonowe i rabatowe, w wiszących koszach i do uprawy pokojowej.

"Tip Top Duet" możemy posadzić latem na rabatce ogrodowej lub trzymać w domu, a wtedy nawet zimą co jakiś czas pojawią się kwiaty. Jest zawsze zielona i choć liście nie mają zapachu, to kwiaty wydzielają delikatną woń (charakterystyczne, podwójnie zabarwione). Dorasta do około 25 cm wysokości.

Stanowisko:

W jasnym świetle, nawet pełnym słońcu. Słabsze oświetlenie - słabsze kwitnienie. Zimą, przy właściwym świetle też zakwitnie.

Temperatura:

Latem do 21 C, powyżej wymaga dobrej wentylacji, lecz bez przeciągów. Zimą przy 13 C będzie rosnąć dalej.

Podlewanie:

Podłoże musi wyschnąć, nim je nawodnimy. W zimie oszczędnie. Roślina ma liście pokryte włoskami - podlewamy od dołu.

Wilgotność:

Pelargonia nie lubi wilgoci.

Nawożenie:

W lecie co 7-10 dni dokarmiamy odżywką bogatą w potas, aż do jesieni. Pelargonie rosnące przez zimę nawozimy co miesiąc.

Przesadzanie:

Wiosną. Przycinamy roślinę o jakieś 8 cm, usuwamy uszkodzone/uschnięte liście i wysadzamy do ziemi na bazie gliny.

Uwaga:

Rozkrzewi się znaczniej, gdy będziemy uszczykiwać jej pędy.

Kwiaty ubarwiają nasze życie...
---
magiakwiatow-cabanka.blogspot.com
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

<h2>Pelargonia "Tip Top Duet"</h2>
Autorem artykułu jest cabanka
 
Pachnące pelargonie były popularne w XIX wieku. Sadzone w domach i na dworach tak, by długie suknie przechodzących pań zahaczały o liście, wypełniając powietrze zapachem. Nie tylko pięknie pachną, ale i pięknie wyglądają.
Pelargonie znane są od XVIII wieku. Przeważnie pochodzą z Afryki Południowej, gdzie rosną jako gatunki zielne i zdrewniałe, o dwustronnie symetrycznych kwiatach z ostrogą. Dostarczają olejku eterycznego.
Wyhodowano liczne odmiany w wielu kolorach, a na rynek trafiają wciąż nowe.
W ogrodnictwie bardzo rozpowszechnione: wielkokwiatowe, bluszczolistne, rabatowe. Kwiaty pojedyncze lub pełne, duża gama kolorów. Popularne jako rośliny balkonowe i rabatowe, w wiszących koszach i do uprawy pokojowej.
"Tip Top Duet" możemy posadzić latem na rabatce ogrodowej lub trzymać w domu, a wtedy nawet zimą co jakiś czas pojawią się kwiaty. Jest zawsze zielona i choć liście nie mają zapachu, to kwiaty wydzielają delikatną woń (charakterystyczne, podwójnie zabarwione). Dorasta do około 25 cm wysokości.
Stanowisko:
W jasnym świetle, nawet pełnym słońcu. Słabsze oświetlenie - słabsze kwitnienie. Zimą, przy właściwym świetle też zakwitnie.
Temperatura:
Latem do 21 C, powyżej wymaga dobrej wentylacji, lecz bez przeciągów. Zimą przy 13 C będzie rosnąć dalej.
Podlewanie:
Podłoże musi wyschnąć, nim je nawodnimy. W zimie oszczędnie. Roślina ma liście pokryte włoskami - podlewamy od dołu.
Wilgotność:
Pelargonia nie lubi wilgoci.
Nawożenie:
W lecie co 7-10 dni dokarmiamy odżywką bogatą w potas, aż do jesieni. Pelargonie rosnące przez zimę nawozimy co miesiąc.
Przesadzanie:
Wiosną. Przycinamy roślinę o jakieś 8 cm, usuwamy uszkodzone/uschnięte liście i wysadzamy do ziemi na bazie gliny.
Uwaga:
Rozkrzewi się znaczniej, gdy będziemy uszczykiwać jej pędy.
Kwiaty ubarwiają nasze życie...
---
<a href="/artykuly/edytuj/magiakwiatow-cabanka.blogspot.com" target="_blank">magiakwiatow-cabanka.blogspot.com</a>

Artykuł pochodzi z serwisu <a href="http://artelis.pl/">www.Artelis.pl</a>

Pielęgnacja oczka wodnego-przez cały rok

Autorem artykułu jest Weronika Cejrowska

Na założeniu wymarzonego oczka wodnego nasze prace przy nim niestety się nie kończą. To sztuczny zbiornik, zamieszkiwany przez żywe organizmy roślinne i niekiedy także zwierzęce, których obecność zawsze wiąże się z ciągłymi zmianami, dlatego wymagana jest jego regularna pielęgnacja.
Zabiegi powinny być wykonywane przez cały rok, a zakres ich różni się w zależności od pory roku.

Wiosna jest porą przeznaczoną na czyszczenie niecki po zimie i przygotowania jej do okresu wegetacyjnego zamieszkujących go roślin. Zanieczyszczenia usuwane są za pomocą sita i podbieraka. Nadmiar glonów można usunąć także mechanicznie, przy pomocy specjalnego odkurzacza lub poprzez zastosowanie preparatów chemicznych.

Lato to czas, w którym należy przerzedzić rośliny, tak by powierzchnia przez nich zajmowana, wg zasady, nie przekraczała 1/3 powierzchni lustra. Występujące wówczas upały mogą powodować odparowanie wody. Jej poziom należy obserwować i w razie czego uzupełniać. Słońce przyśpiesza rozrost roślinności, stąd cały czas powinno się eliminować jej nadmiar.

Jesienią czyszczeniu poddane są najgłębsze zakamarki akwenu. To miejsca zimowania ryb, stąd także miejsca gromadzenia się największej ilości zanieczyszczeń. Gnijące resztki roślin uwalniają trujące gazy, przez to w wodzie brakuje tlenu. Części pożółkłe i zeschłe naturalnie należy usunąć. Eliminuje się ze zbiornika rośliny nieodporne na mrozy. Te o dużej tolerancji na ujemne temperatury przenosi się na głębokość ok. 80 cm. Powierzchnię można przykryć siatką, która przeciwdziała wpadaniu do wody opadających z drzew liści. Wraz z nadejściem pierwszych przymrozków należy wyłączyć wszelki sprzęt elektryczny zasilający procesy zachodzące w zbiorniku. Urządzenia znajdujące się płycej, do 70 cm najlepiej jest wyjąć ze niego.

W okresie zimowym, gdy woda zamarza należy dbać o stały dopływ powietrza do głębszych partii zbiornika. Można zaopatrzyć się także w pompy lodowe wprawiające wodę w delikatny ruch, przystosowane specjalnie do pracy w minusowych temperaturach.

Nad problemem nadmiernego rozrostu glonów i nagromadzenia mułu najlepiej panować profilaktycznie dodając do oczka odpowiednie środki chemiczne. Znając przyczyny występowania najczęstszych problemów z oczkiem wodnym można zapobiec im bądź zminimalizować skalę ich występowania stosując lub nie stosując pewne naturalne zabiegi.

Najczęstszym problemem jest nadmiar glonów. Do głównych przyczyn tego stanu zalicza się: nadmiar ryb, niedobór roślin, wysokie pH, zbyt płytki zbiornik oraz jego młody wiek, zbyt duże nasłonecznione oraz za rzadkie czyszczenie zbiornika. Wiedząc o tym samoistnie nasuwają się rozwiązania. Pomoże zmniejszenie ilości ryb oraz niedokarmianie ich, oderwanie niepotrzebnych liści, położenie na dnie i po brzegach kamieni i podłoża o odczynie kwasowym, które stopniowo obniżą wartość pH w zbiorniku oraz regularne usuwanie zanieczyszczeń ze zbiornika. O pozostałe rzeczy jak: głębokość zbiornika, nadmierne nasłonecznienie, odległość od drzew trzeba zadbać na etapie planowania budowy oczka. Przemyślana lokalizacja z pewności pozwoli na zmniejszenie sobie dodatkowej pracy w przyszłości.

Zbyt duża mętność wody spowodowana jest zawiesiną i glonami unoszącymi się w wodzie, a także jak w poprzednim przypadku dużą ilością roślin i ryb. Zawiesinie najlepiej jest zapobiec stosując filtr do oczka, np.: z lampą UVC, która dodatkowo pomoże i/lub ewentualnie wspomoże pracę filtra odpowiednimi środkami chemicznymi.

Najbardziej pracochłonny do uporania się jest problem nieprzyjemnego zapachu wody. Wówczas należy wykonać szereg prac przy użyciu odkurzacza i napowietrzacza, a może okazać się, że jedynym wyjściem jest całkowita wymiana wody.

Bardziej skomplikowane jest poradzenie sobie z rozpoznanymi chorobami ryb i roślin. Wiadomo, że to organizmy żywe zamieszkujące mały, stojący zbiornik, stąd ich wrażliwość na niekorzystne zmiany jest większa niż w normalnych warunkach. Świadczy to najczęściej o istnieniu w wodzie trujących substancji, które przedostały się z zewnątrz lub pochodzą z rozkładających się obumarłych szczątek roślinnych na dnie. Inną przyczyną są rozmnożone drobnoustroje i bakterie. Wówczas dokonuje się analizy chemicznej wody, zawartości weglanów i azotynów.

Niekiedy może zdarzyć się, że na powierzchni oczka zbiera się piana. Przyczyną jest nadmiar białka lub fosforanów w wodzie. Wtedy należy ograniczyć dostarczania pokarmu do zbiornika i sprawdzić skład stosowanego pokarmu oraz skontrolować stan zarybienia a nawet wymienić wodę.

Nie bez powodu oczko wodne nazywane jest także ogrodem wodnym, bowiem zabiegi pielęgnacyjne przypominają typowe zabiegi ogrodowe, bez których ogród zarasta niepożądanymi i mało estetycznymi „chwastami”.
---
http://planowanieonline.eu/
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

<h2>Pielęgnacja oczka wodnego-przez cały rok</h2>
Autorem artykułu jest Weronika Cejrowska
 
Na założeniu wymarzonego oczka wodnego nasze prace przy nim niestety się nie kończą. To sztuczny zbiornik, zamieszkiwany przez żywe organizmy roślinne i niekiedy także zwierzęce, których obecność zawsze wiąże się z ciągłymi zmianami, dlatego wymagana jest jego regularna pielęgnacja.
Zabiegi powinny być wykonywane przez cały rok, a zakres ich różni się w zależności od pory roku.
Wiosna jest porą przeznaczoną na czyszczenie niecki po zimie i przygotowania jej do okresu wegetacyjnego zamieszkujących go roślin. Zanieczyszczenia usuwane są za pomocą sita i podbieraka. Nadmiar glonów można usunąć także mechanicznie, przy pomocy specjalnego odkurzacza lub poprzez zastosowanie preparatów chemicznych.
Lato to czas, w którym należy przerzedzić rośliny, tak by powierzchnia przez nich zajmowana, wg zasady, nie przekraczała 1/3 powierzchni lustra. Występujące wówczas upały mogą powodować odparowanie wody. Jej poziom należy obserwować i w razie czego uzupełniać. Słońce przyśpiesza rozrost roślinności, stąd cały czas powinno się eliminować jej nadmiar.
Jesienią czyszczeniu poddane są najgłębsze zakamarki akwenu. To miejsca zimowania ryb, stąd także miejsca gromadzenia się największej ilości zanieczyszczeń. Gnijące resztki roślin uwalniają trujące gazy, przez to w wodzie brakuje tlenu. Części pożółkłe i zeschłe naturalnie należy usunąć. Eliminuje się ze zbiornika rośliny nieodporne na mrozy. Te o dużej tolerancji na ujemne temperatury przenosi się na głębokość ok. 80 cm. Powierzchnię można przykryć siatką, która przeciwdziała wpadaniu do wody opadających z drzew liści. Wraz z nadejściem pierwszych przymrozków należy wyłączyć wszelki sprzęt elektryczny zasilający procesy zachodzące w zbiorniku. Urządzenia znajdujące się płycej, do 70 cm najlepiej jest wyjąć ze niego.
W okresie zimowym, gdy woda zamarza należy dbać o stały dopływ powietrza do głębszych partii zbiornika. Można zaopatrzyć się także w pompy lodowe wprawiające wodę w delikatny ruch, przystosowane specjalnie do pracy w minusowych temperaturach.
Nad problemem nadmiernego rozrostu glonów i nagromadzenia mułu najlepiej panować profilaktycznie dodając do oczka odpowiednie środki chemiczne. Znając przyczyny występowania najczęstszych problemów z oczkiem wodnym można zapobiec im bądź zminimalizować skalę ich występowania stosując lub nie stosując pewne naturalne zabiegi.
Najczęstszym problemem jest nadmiar glonów. Do głównych przyczyn tego stanu zalicza się: nadmiar ryb, niedobór roślin, wysokie pH, zbyt płytki zbiornik oraz jego młody wiek, zbyt duże nasłonecznione oraz za rzadkie czyszczenie zbiornika. Wiedząc o tym samoistnie nasuwają się rozwiązania. Pomoże zmniejszenie ilości ryb oraz niedokarmianie ich, oderwanie niepotrzebnych liści, położenie na dnie i po brzegach kamieni i podłoża o odczynie kwasowym, które stopniowo obniżą wartość pH w zbiorniku oraz regularne usuwanie zanieczyszczeń ze zbiornika. O pozostałe rzeczy jak: głębokość zbiornika, nadmierne nasłonecznienie, odległość od drzew trzeba zadbać na etapie planowania budowy oczka. Przemyślana lokalizacja z pewności pozwoli na zmniejszenie sobie dodatkowej pracy w przyszłości.
Zbyt duża mętność wody spowodowana jest zawiesiną i glonami unoszącymi się w wodzie, a także jak w poprzednim przypadku dużą ilością roślin i ryb. Zawiesinie najlepiej jest zapobiec stosując filtr do oczka, np.: z lampą UVC, która dodatkowo pomoże i/lub ewentualnie wspomoże pracę filtra odpowiednimi środkami chemicznymi.
Najbardziej pracochłonny do uporania się jest problem nieprzyjemnego zapachu wody. Wówczas należy wykonać szereg prac przy użyciu odkurzacza i napowietrzacza, a może okazać się, że jedynym wyjściem jest całkowita wymiana wody.
Bardziej skomplikowane jest poradzenie sobie z rozpoznanymi chorobami ryb i roślin. Wiadomo, że to organizmy żywe zamieszkujące mały, stojący zbiornik, stąd ich wrażliwość na niekorzystne zmiany jest większa niż w normalnych warunkach. Świadczy to najczęściej o istnieniu w wodzie trujących substancji, które przedostały się z zewnątrz lub pochodzą z rozkładających się obumarłych szczątek roślinnych na dnie. Inną przyczyną są rozmnożone drobnoustroje i bakterie. Wówczas dokonuje się analizy chemicznej wody, zawartości weglanów i azotynów.
Niekiedy może zdarzyć się, że na powierzchni oczka zbiera się piana. Przyczyną jest nadmiar białka lub fosforanów w wodzie. Wtedy należy ograniczyć dostarczania pokarmu do zbiornika i sprawdzić skład stosowanego pokarmu oraz skontrolować stan zarybienia a nawet wymienić wodę.
Nie bez powodu oczko wodne nazywane jest także ogrodem wodnym, bowiem zabiegi pielęgnacyjne przypominają typowe zabiegi ogrodowe, bez których ogród zarasta niepożądanymi i mało estetycznymi „chwastami”.
---
http://planowanieonline.eu/

Artykuł pochodzi z serwisu <a href="http://artelis.pl/">www.Artelis.pl</a>

Ukwiecone murki w ogrodzie

Autorem artykułu jest M&J

Twój wymarzony mały domek z ogródkiem oddzielony od całego świata przepięknym murem albo płotem, by zagwarantować Ci bezpieczeństwo, ochraniać twoją prywatność, przynajmniej częściowo może zminimalizować hałas i zmniejszyć zanieczyszczenia.
To właśnie z tych powodów murki, choć mają niewielu zwolenników wśród architektów, nie znikają z naszych ogrodów. Jednak nic nie stoi na przeszkodzie by nasze murki były bardziej dekoracyjne i obsadzone zielenią, kwiatami, pnączami oraz roślinami zimozielonymi. Dzięki murkom ozdobnym można utworzyć piękne zakątki w naszym ogrodzie, zakryć mniej atrakcyjne części naszej działki, stworzyć atrakcyjny kącik wypoczynku oraz zabezpieczyć skarpę przed osuwaniem.

Takie oto właśnie murki ozdobne można zbudować prawie ze wszystkiego mogą to być między innymi: polnych kamieni o nieregularnych kształtach, cegły, z pustaków ceramicznych, z drewnianych bali, z wygładzonego piaskowca, wapienia czy granitu, a nawet z prefabrykatów betonowych- te natomiast znakomicie tłumią hałas.

Gdy w żłobieniach pomiędzy kamieniami, elementami betonowymi lub w lukach pustaków posadzimy kolorowe kwiaty, to stworzymy sobie pełen wdzięku fragment ogrodu.

Przepiękny urok mają murki tzw. podwójnie suche, które są zbudowane bez zaprawy murarskiej.

Dwa równoległe murki znajdują się wtedy blisko siebie. Powstałą przestrzeń wypełniamy ziemią, w której sadzimy krzewy, byliny czy pnącza. Murki te są bardzo przydatne przy otaczaniu kącików wypoczynkowych czy też rekreacyjnych w naszym ogrodzie. Pozwalają nam na zbudowanie zacisza wokół naszego domu dzięki czemu możemy trochę odseparować się od reszty świata i w ciszy spokojnie odetchnąć po ciężkim dniu pracy.
---
M&J
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

<h2>Ukwiecone murki w ogrodzie</h2>
Autorem artykułu jest M&J 
 
Twój wymarzony mały domek z ogródkiem oddzielony od całego świata przepięknym murem albo płotem, by zagwarantować Ci bezpieczeństwo, ochraniać twoją prywatność, przynajmniej częściowo może zminimalizować hałas i zmniejszyć zanieczyszczenia.
To właśnie z tych powodów murki, choć mają niewielu zwolenników wśród architektów, nie znikają z naszych ogrodów. Jednak nic nie stoi na przeszkodzie by nasze murki były bardziej dekoracyjne i obsadzone zielenią, kwiatami, pnączami oraz roślinami zimozielonymi. Dzięki murkom ozdobnym można utworzyć piękne zakątki w naszym ogrodzie, zakryć mniej atrakcyjne części naszej działki, stworzyć atrakcyjny kącik wypoczynku oraz zabezpieczyć skarpę przed osuwaniem.
Takie oto właśnie murki ozdobne można zbudować prawie ze wszystkiego mogą to być między innymi: polnych kamieni o nieregularnych kształtach, cegły, z pustaków ceramicznych, z drewnianych bali, z wygładzonego piaskowca, wapienia czy granitu, a nawet z prefabrykatów betonowych- te natomiast znakomicie tłumią hałas.
Gdy w żłobieniach pomiędzy kamieniami, elementami betonowymi lub w lukach pustaków posadzimy kolorowe kwiaty, to stworzymy sobie pełen wdzięku fragment <a href="http://infooogrodnictwie.blogspot.com/" target="_self">ogrodu.</a>
Przepiękny urok mają murki tzw. podwójnie suche, które są zbudowane bez zaprawy murarskiej.
Dwa równoległe murki znajdują się wtedy blisko siebie. Powstałą przestrzeń wypełniamy ziemią, w której sadzimy krzewy, byliny czy pnącza. Murki te są bardzo przydatne przy otaczaniu kącików wypoczynkowych czy też rekreacyjnych w naszym ogrodzie. Pozwalają nam na zbudowanie zacisza wokół naszego domu dzięki czemu możemy trochę odseparować się od reszty świata i w ciszy spokojnie odetchnąć po ciężkim dniu pracy.
---
M&J

Artykuł pochodzi z serwisu <a href="http://artelis.pl/">www.Artelis.pl</a>

Tajemniczość Nasturcji

Autorem artykułu jest M&J

Nasturcja to wdzięczny kwiat często uprawiany w ogrodach i ogródkach działkowych całej Polski. Wiele osób zachwyca się ich wyglądem, ale nie każdy wie, że jest to roślina lecznicza.

Z nasturcji można robić nalewkę, którą stosuje się na wzmocnienie włosów albo jako środek antybakteryjny przy infekcji dróg oddechowych.

Roślina ta charakteryzuje się dużą zawartością witaminy C. Nasturcja była też używana jako lek przeciwko szkorbutowi.

Roślinę tą można wykorzystać także w kuchni, ponieważ jest jadalna. Świeże liście nasturcji mają pieprzny, lekko piekący smak nieco podobny do rzeżuchy, dodają one pikanterii sałatkom i kanapkom. Natomiast pąki kwiatowe i młode nasiona zalane oliwą z oliwek z dodatkiem octu je się podobnie jak kapary.

W ogrodach i na balkonach nasturcję sieje się ze względu na bardzo oryginalne żółte kwiaty o symetrii dwubocznej, opatrzone długą, workowatą ostrogą. Roślina ta kwitnie już w czerwcu i cieszy oczy do późnej jesieni. Doskonale rośnie nawet na lekkiej glebie. Ważne, by nie była nawożona zbyt długo ponieważ nadmiar nawozu może zatrzymać kwitnienie. Sieje się ją w miejscach nasłonecznionych co 10-15 cm.

Nasturcja jest rośliną pnącą, dlatego warto sadzić ją przy altanach, ogrodzeniach i pergolach. Pełni rolę okrywową, tworząc gęste kobierce, które można wykorzystać do zasłonięcia nieatrakcyjnych miejsc w ogrodzie lub na działce. Na balkonach i w skrzynkach będziemy uprawiać odmiany karłowe, które nie wymagają dużej przestrzeni.

Natomiast cięte kwiaty nasturcji pasują do dekoracji nowoczesnych wnętrz szczególnie gdy ułożymy je w prostych wazonach.
---
M&J
http://www.infooogrodnictwie.blogspot.com/
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

<h2>Tajemniczość Nasturcji</h2>
Autorem artykułu jest M&J 
 
Nasturcja to wdzięczny kwiat często uprawiany w ogrodach i ogródkach działkowych całej Polski. Wiele osób zachwyca się ich wyglądem, ale nie każdy wie, że jest to roślina lecznicza. 
Z nasturcji można robić nalewkę, którą stosuje się na wzmocnienie włosów albo jako <a href="http://www.infooogrodnictwie.blogspot.com/" target="_self">środek antybakteryjny</a> przy infekcji dróg oddechowych.
Roślina ta charakteryzuje się dużą zawartością witaminy C. Nasturcja była też używana jako lek przeciwko szkorbutowi.
Roślinę tą można wykorzystać także w kuchni, ponieważ jest jadalna. Świeże liście nasturcji mają pieprzny, lekko piekący smak nieco podobny do rzeżuchy, dodają one pikanterii sałatkom i kanapkom. Natomiast pąki kwiatowe i młode nasiona zalane oliwą z oliwek z dodatkiem octu je się podobnie jak kapary.
W ogrodach i na balkonach nasturcję sieje się ze względu na bardzo oryginalne żółte kwiaty o symetrii dwubocznej, opatrzone długą, workowatą ostrogą. Roślina ta kwitnie już w czerwcu i cieszy oczy do późnej jesieni. Doskonale rośnie nawet na lekkiej glebie. Ważne, by nie była nawożona zbyt długo ponieważ nadmiar nawozu może zatrzymać kwitnienie. Sieje się ją w miejscach nasłonecznionych co 10-15 cm.
<a href="http://www.infooogrodnictwie.blogspot.com/" target="_self">Nasturcja</a> jest rośliną pnącą, dlatego warto sadzić ją przy altanach, ogrodzeniach i pergolach. Pełni rolę okrywową, tworząc gęste kobierce, które można wykorzystać do zasłonięcia nieatrakcyjnych miejsc w ogrodzie lub na działce. Na balkonach i w skrzynkach będziemy uprawiać odmiany karłowe, które nie wymagają dużej przestrzeni.
Natomiast cięte kwiaty nasturcji pasują do dekoracji nowoczesnych wnętrz szczególnie gdy ułożymy je w prostych wazonach. 
---
M&J<a href="http://www.infooogrodnictwie.blogspot.com/" target="_self"> </a><a href="http://www.infooogrodnictwie.blogspot.com/" target="_self">http://www.infooogrodnictwie.blogspot.com/</a>

Artykuł pochodzi z serwisu <a href="http://artelis.pl/">www.Artelis.pl</a>

Nasz ogród

Autorem artykułu jest M&J

Często się spotyka, że ktoś uprawia ogród przez kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt lat, a na stare lata rezygnuje jednak z tego ze względu na to, że zaczyna brakować mu sił, by wciąż się schylać nad grządkami oraz dźwigać ciężkie kosze i torby z warzywami czy owocami niosąc je z ogródka do domu.
Jednak z drugiej strony zdaje sobie sprawę, że ruch to zdrowie, a praca przy owocach i warzywach w ogrodzie pozwala utrzymać sprawność fizyczną przez wiele lat i ma bardzo dobry wpływ na samopoczucie człowieka. Nawet jeśli przebywamy w ogrodzie tylko po to by wypocząć czy zaobserwować rosnące rośliny to i tak odczuwamy działanie stymulujące ogrodu ze względu na to, że barwy, zapachy oraz dźwięki oddziałują na zmysły. Jest to szczególnie istotne w przypadku osób starszych, chorych czy wpadających w apatię.

Jednak gdy przychodzą już te lata emerytalne mamy nieco więcej wolnego czasu, zwiększa się w człowieku potrzeba relaksu oraz bliższego kontaktu z naturą. W wielu przypadkach ludzie dopiero po przejściu na emeryturę mogą w pełni cieszyć się swoim ogrodem i w pełni z niego korzystać. Jednak często zdarza się tak, że wtedy nie czujemy się już na siłach, by podołać wymagającym ogromnego wysiłku pracom w ogrodzie. Mamy wówczas prawdziwy paradoks, który dotyczy zarówno właścicieli ogrodów przydomowych jak i działkowców.

Gdy zadbamy wystarczająco wcześnie o to by przystosować nasz ogród do potrzeb wieku emerytalnego to ucieczka z ogródka lub działki nie musi być konieczna. Ogród wówczas powinien być bezpieczny, wygodny i łatwy w pielęgnacji.

Ścieżki w ogrodzie powinny być wygodne w poruszaniu się i o odpowiedniej szerokości
ok. 120 cm , musza mieć mały spadek i dość równą nawierzchnię. Jeśli nie umiejętnie dobierzemy i źle usytuujemy rośli to mogą one sprawiać nam wiele kłopotów. Przyczyną poślizgnięcia w ogrodzie mogą być owoce na ścieżce lub mokre liście. Pułapką dla stopy podczas przechadzki po ogrodzie mogą być zbyt nisko i blisko ścieżki posadzone krzewy.

Nasz ogród to miejsce relaksu i odpoczynku dlatego nie możemy zapomnieć o miejscach gwarantujących nam zacisze i spokój, a także o usytuowaniu miejsc do siedzenia. Nawet w przypadku bardzo małych ogrodów powinno znaleźć się jakiekolwiek miejsce do siedzenia. Dużo osób dopiero w wieku emerytalnym ma czas na ucinanie sobie pogawędek na ławeczce pod jakimś drzewkiem
w swoim ogrodzie.

Gdy mamy w domu osobę cierpiącą na jakąś chorobę powinniśmy zadbać o to, by mogła ta osoba obserwować zmiany zachodzące w przyrodzie. Musimy dobrać tak rośliny w naszym ogrodzie by przyciągały naszą uwagę np. kolorowe kwiaty, ciekawa kora, owoce, jesienne liście. Dla niewielu ludzi ogród przy domu może być jedynym miejscem, w którym mają bezpośredni kontakt ze światem, a to co w nim zachodzi, może pobudzać wyobraźnię, wspomnienia czy skojarzenia pobudzające umysł.

Na świecie nie występują ogrody, które nie potrzebują pielęgnacji, jednak są takie, które wymagają mniej tej pielęgnacji. Warto jest więc zdecydować się na styl ogrodu bardziej naturalny, podobny do dzikiej natury, niż formalny, który potrzebuje regularnej pielęgnacji.

Na świecie występuje wiele różnych sposobów na uprawianie oraz urządzenie ogrodu, by praca w nim była lekka i sprawiała przyjemność. Takim zajęciem nie jest na pewno bieganie po trawniku i koszenie go kilka razy w roku. Gdy mamy w naszym ogrodzie otwarta przestrzeń to możemy ją wypełnić najrozmaitszymi krzewinkami. Jedną z najlepszych roślin okrywowych jest Budziszek. Wówczas ogród wygląda pięknie przez cały okres wegetacji. Centralną ozdobą ogrodu stają się wtedy liście, które tworzą tzw. runo. Budziszek lubi stanowiska bardzo słoneczne i półcieniste. W maju i czerwcu jego ozdobą stają się różowe kwiaty.

Natomiast Bergenia jest wytrzymała na wszystkie warunki wegetacji. Ma zimozielone, skórzaste i okazałe liście. Jej kwiaty są różowe, czerwone lub białe i rozwijają się dopiero w kwietniu oraz maju.

Następną rośliną jest runianka japońska, która tworzy zwarty, zielony, trwały i wyrównany kobierzec.

Kolejna rośliną jest barwinek pospolity jest on zimozielony i ozdobny przez cały rok. Rośnie dobrze na glebie lekko podmokłej lub słabo suchej. Bardzo lubi stanowiska półcieniste. Jego kwiaty są bardzo ładne niebieskie i rozwijają się wczesną wiosną.

Warto jest więc zwrócić uwagę na te właśnie rośliny, ponieważ ich uprawianie pozwoli uniknąć problemów z naprzykrzającymi się chwastami. Ponadto pokryją one wszystkie niezbyt efektowne miejsca, a co za tym idzie zazielenią ogród przez cały rok co sprawi, że będzie on jak najbardziej naturalny i estetyczny.
---
M&J

www.infooogrodnictwie.blogspot.com
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

<h2>Nasz ogród</h2>
Autorem artykułu jest M&J 
 
Często się spotyka, że ktoś uprawia ogród przez kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt lat, a na stare lata rezygnuje jednak z tego ze względu na to, że zaczyna brakować mu sił, by wciąż się schylać nad grządkami oraz dźwigać ciężkie kosze i torby z warzywami czy owocami niosąc je z ogródka do domu.
Jednak z drugiej strony zdaje sobie sprawę, że ruch to zdrowie, a praca przy owocach i warzywach w ogrodzie pozwala utrzymać sprawność fizyczną przez wiele lat i ma bardzo dobry wpływ na samopoczucie człowieka. Nawet jeśli przebywamy w ogrodzie tylko po to by wypocząć czy zaobserwować rosnące rośliny to i tak odczuwamy działanie stymulujące ogrodu ze względu na to, że barwy, zapachy oraz dźwięki oddziałują na zmysły. Jest to szczególnie istotne w przypadku osób starszych, chorych czy wpadających w apatię.
Jednak gdy przychodzą już te lata emerytalne mamy nieco więcej wolnego czasu, zwiększa się w człowieku potrzeba relaksu oraz bliższego kontaktu z naturą. W wielu przypadkach ludzie dopiero po przejściu na emeryturę mogą w pełni cieszyć się swoim ogrodem i w pełni z niego korzystać. Jednak często zdarza się tak, że wtedy nie czujemy się już na siłach, by podołać wymagającym ogromnego wysiłku pracom w ogrodzie. Mamy wówczas prawdziwy paradoks, który dotyczy zarówno właścicieli ogrodów przydomowych jak i działkowców.
Gdy zadbamy wystarczająco wcześnie o to by przystosować nasz ogród do potrzeb wieku emerytalnego to ucieczka z ogródka lub działki nie musi być konieczna. <a href="http://www.infooogrodnictwie.blogspot.com/" target="_self">Ogród</a> wówczas powinien być bezpieczny, wygodny i łatwy w pielęgnacji.
Ścieżki w ogrodzie powinny być wygodne w poruszaniu się i o odpowiedniej szerokości ok. 120 cm , musza mieć mały spadek i dość równą nawierzchnię. Jeśli nie umiejętnie dobierzemy i źle usytuujemy rośli to mogą one sprawiać nam wiele kłopotów. Przyczyną poślizgnięcia w ogrodzie mogą być owoce na ścieżce lub mokre liście. Pułapką dla stopy podczas przechadzki po ogrodzie mogą być zbyt nisko i blisko ścieżki posadzone krzewy.
Nasz ogród to miejsce relaksu i odpoczynku dlatego nie możemy zapomnieć o miejscach gwarantujących nam zacisze i spokój, a także o usytuowaniu miejsc do siedzenia. Nawet w przypadku bardzo małych ogrodów powinno znaleźć się jakiekolwiek miejsce do siedzenia. Dużo osób dopiero w wieku emerytalnym ma czas na ucinanie sobie pogawędek na ławeczce pod jakimś drzewkiem w swoim ogrodzie.
Gdy mamy w domu osobę cierpiącą na jakąś chorobę powinniśmy zadbać o to, by mogła ta osoba obserwować zmiany zachodzące w przyrodzie. Musimy dobrać tak rośliny w naszym ogrodzie by przyciągały naszą uwagę np. kolorowe kwiaty, ciekawa kora, owoce, jesienne liście. Dla niewielu ludzi ogród przy domu może być jedynym miejscem, w którym mają bezpośredni kontakt ze światem, a to co w nim zachodzi, może pobudzać wyobraźnię, wspomnienia czy skojarzenia pobudzające umysł.
Na świecie nie występują ogrody, które nie potrzebują pielęgnacji, jednak są takie, które wymagają mniej tej pielęgnacji. Warto jest więc zdecydować się na styl ogrodu bardziej naturalny, podobny do dzikiej natury, niż formalny, który potrzebuje regularnej pielęgnacji.
Na świecie występuje wiele różnych sposobów na uprawianie oraz urządzenie ogrodu, by praca w nim była lekka i sprawiała przyjemność. Takim zajęciem nie jest na pewno bieganie po trawniku i koszenie go kilka razy w roku. Gdy mamy w naszym ogrodzie otwarta przestrzeń to możemy ją wypełnić najrozmaitszymi krzewinkami. Jedną z najlepszych roślin okrywowych jest <a href="http://www.infooogrodnictwie.blogspot.com/" target="_self">Budziszek.</a> Wówczas ogród wygląda pięknie przez cały okres wegetacji. Centralną ozdobą ogrodu stają się wtedy liście, które tworzą tzw. runo. Budziszek lubi stanowiska bardzo słoneczne i półcieniste. W maju i czerwcu jego ozdobą stają się różowe kwiaty.
Natomiast Bergenia jest wytrzymała na wszystkie warunki wegetacji. Ma zimozielone, skórzaste i okazałe liście. Jej kwiaty są różowe, czerwone lub białe i rozwijają się dopiero w kwietniu oraz maju.
Następną rośliną jest runianka japońska, która tworzy zwarty, zielony, trwały i wyrównany kobierzec.
Kolejna rośliną jest barwinek pospolity jest on zimozielony i ozdobny przez cały rok. Rośnie dobrze na glebie lekko podmokłej lub słabo suchej. Bardzo lubi stanowiska półcieniste. Jego kwiaty są bardzo ładne niebieskie i rozwijają się wczesną wiosną.
Warto jest więc zwrócić uwagę na te właśnie rośliny, ponieważ ich uprawianie pozwoli uniknąć problemów z naprzykrzającymi się chwastami. Ponadto pokryją one wszystkie niezbyt efektowne miejsca, a co za tym idzie zazielenią ogród przez cały rok co sprawi, że będzie on jak najbardziej naturalny i estetyczny.
---
M&J
<a href="http://www.infooogrodnictwie.blogspot.com/" target="_self">www.infooogrodnictwie.blogspot.com</a>

Artykuł pochodzi z serwisu <a href="http://artelis.pl/">www.Artelis.pl</a>